Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2009

Απόψε...


αυτό που θα θελα, είναι τη ζωή μου πίσω.
Αλλά δεν ξέρω από ποιον να τη ζητήσω.
Τόσο τη σκόρπισα , τόσο τη χαράμισα, τόσο τη δάνεισα, τόσο την ξερίζωσα.
Από ποιον να τη ζητήσω τώρα... Και τι οφελεί....
Αυτό που θα θελα απόψε τελικά...*
*Στο ακρογιάλι της ουτοπίας - Α.Παπαδάκη


θα ήθελα να έρθω να κρύψω τα μάτια μου στο λαιμό σου.
Να εισπνέω το άρωμα από τα μαλλιά σου και να πλέκω τα δαχτυλά σου στα χέρια μου.
Να σε κρατάω , χωρίς να φοβάμαι για τη φυγή σου.
Να μου τραγουδάς για να κοιμηθώ.
Να διώξεις τους εφιάλτες μου εστώ για απόψε μόνο...
Έστω για απόψε....






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου